Yazı Detayı
04 Mart 2019 - Pazartesi 12:11 Bu yazı 708 kez okundu
 
BÖLGECİLİK
Ali AKBABA
ali.akbaba.85@hotmail.com
 
 

Kamil insan, yanlış algının etkisinden ateşten kaçarcasına kaçar. Yanlış bir algıya sahip olan kişi anlayış olarak attığı ilk adımı yanlış atmış olur ve yanlışlıklar birbirini takip eder. Bu yanlışlıkları hakikat telakki eder ve öyle savunur. İnsan bu yanlış algılarının etkisinde kalır. İnsan yanlış yönlendirilmeye müsait bir zemindedir.

Bunun için insan kendisi ile yetinmemelidir. Kendisini danıştırmalıdır. Hakikat bildiği ve savunduğu değerleri danıştırmalıdır. Kendisine yön veren kişiyi, savunduğu hakikati, seçtiği yaşam tarzını ve oluşan algıyı, hikmet ve ilim ehline danıştırmalıdır. Kuran bize öğüt verirken şöyle buyurur: "Her bilgi sahibinin üstünde daha iyi bir bilen vardır".(Yusuf 76) Doğru bildiğimiz bilgiler yanlış da olabilir. Doğrularımızı danıştırmadığımızda kötüye hizmet etmemize sebep olabilir.

Ulusal paradigmanın çöktüğünü ve batıda çöpe atıldığını biliyoruz. Türkiye bu paradigma üzerine temelleri atıldı. Bu temel üzerine vatandaşlar eğitildi. Bu eğitimin bir ürünü olan kişiler oldu. İster istemez bu bilinçle halkın büyük bölümünü etkisi altına aldı. Bu yanlış ve hastalıklı algı, beraberinde birçok sorunları getirdi. Bu sorunların en barizi Kürt sorunudur…

Bu sorun topluma birçok bedeller ödetmiştir. Ulusçuluğun bize kazandırdığı hiçbir şey yoktur. Bu sorunu art niyeti olanlar kaşımak istediklerinde, toplumda basit nedenlerle kaos oluşabilir. Ulusçuluğun yol açtıklarından birisi de faşistliktir, kendisinden başkasını kötü görüp, ötekileştirmektir. Kafataşçılıktır…

Bölgeci olan kişi, farkındalık bilinciyle davranmaz; insaniyeti ve adaleti bölgesi ile sınırlandırır, fazileti sadece topraklarının sınırları içinde yaşayanlar için geçerli görür. Hepimizin malumu olan Suriye'deki iç çatışmalardan kaçanların büyük bölümü Urfa'ya hicret ettiler. Biz de Ensar olduk. Ağırladık. Hayır sahipleri yardımlarını çoğunlukla yardım kuruluşları üzerinden ulaştırmaya çalışıyorlar. Kendilerine yakışanı yaptılar ve yapıyorlar.

Misafirin misafirliği uzun olursa yaklaşımımız, davranışımız değişir mi? Değişmemelidir. Daha makul çözümler bulup sorunları çözmeliyiz.

Bu sorunlardan birisi Muhacirleri ötekileştirmektir. Kara propaganda yapıp Suriyelileri potansiyel bir suçlu ilan etmek. Bir kişinin işlemiş olduğu suçu genelleştirmek çok yanlıştır. Ya da bunlar iş alanımızı daraltır, ekmeğimizi elimizden aldılar gibi dedikodular... Yanlış anlaşılmaya mahal bırakmadan söyleyeyim ki, ben bütün Suriyelilerin temiz olduklarını söylemiyorum. Elbette ki kirli olanlar da var. Ama genelleştirmeye karşı olmamız gerektiğine inanıyorum. Yukarda ulusçuluğun nasıl kötü bir mikrop olduğuna değinmiştik. Bu ulusçuluk, bölgecilik hastalığı bize bulaşmışsa insanları çabuk harcarız. Bir kişinin değerli olması için bizim topraktan olmalıdır, diyorsak bu tuzağın ta ortasındayız. Bu tuzaktan çıkmanın yolu bilenlere, ilim ehline danışmaktır. Bilmiyoruz anlamına gelmez benim söylediklerim. Danışmaktır söylemek istediğim. Ulusçuluk, Irkçılık, bölgecilik, batının bize sunduğu zehirli bir bal şerbetidir.

Yazımı karşılaştığım bir anekdotla bitirmek istiyorum: Suriyeli bir anne çocuğunu savaş esnasında kaybetmiş, ailesinin bir kısmından haber alamıyor, Suriye'deki evini rejim güçleri bombardıman esnasında yerle bir etmiş. Her bir Suriyelinin anlatacak acıklı bir hikâyesi vardır. Bu anne de onlardan biridir.

Evet, sorduk: Nasıl buldunuz Türkiye'yi ve insanları; memnun musunuz? Söylemek istemese de, dert söyletir, derler ya, öyle bir hal içinde söyledi: Zaruri bir ihtiyaç olmadıkça dışarı çıkamıyorum. Nedenine gelince arkamdan Surii Surii diye bağırmaları beni yıpratıyor, acıma bir acı daha katıyor. Bizi aşağılıyorlar. Biz de insanız bizim de izzetimiz şerefimiz var. Bu duruma düştükse, aşağılanmayı hak etmiyoruz. Evimizi, çocuklarımızı, kariyerimizi, statümüzü kaybettik, amma izzetimizi çiğnetmemek için Türkiye'ye geldik. Korunuruz diye sığındık.

Biz bir ümmetiz; ne sınırlar, ne ırklar ne de mezhepler bizi ayrıştırmamalıdır. Farklılıkların bir arada yaşandığı bir ümmetin fertleriyiz. Ne oldu bize ki, batının kokuşmuş sisteminin algısından kurtulamıyoruz?

 
Etiketler: BÖLGECİLİK,
Yorumlar
Yazarın Diğer Yazıları
30 Mart 2020
BİR SANATÇININ YAŞADIĞI ACILAR
519 Okunma.
11 Mart 2020
KAÇAKÇILIK
300 Okunma.
17 Şubat 2020
HALEPÇE VE HALEP
312 Okunma.
28 Ocak 2020
İYİ İNSANLAR VE KÖTÜ İNSANLAR
705 Okunma.
16 Ocak 2020
YETİMLERE KARŞI SORUMLULUĞUMUZ
216 Okunma.
12 Kasım 2019
GENÇLİK
595 Okunma.
05 Kasım 2019
İNSANIN DEĞERİ ÜZERİNE
453 Okunma.
03 Eylül 2019
ORTADOĞU’NUN ANALARI
1290 Okunma.
26 Ağustos 2019
SURİYELİLER BAĞLAMINDA EĞİTİMİN ÖNEMİ
423 Okunma.
29 Temmuz 2019
İNSAN VE DEĞERLER
507 Okunma.
22 Mayıs 2019
BEYİN GÖÇÜ
570 Okunma.
14 Mayıs 2019
ACILAR PAYLAŞILARAK AZALIR
510 Okunma.
06 Mayıs 2019
RAMAZAN
516 Okunma.
01 Mayıs 2019
MEDENİYET TECRÜBESİ
537 Okunma.
22 Nisan 2019
SUNİ SINIRLAR
502 Okunma.
21 Mart 2019
KİMSESİZLERİN KİMSESİ OLMAK
868 Okunma.
18 Şubat 2019
BİR GÜN DOĞUMU
821 Okunma.
11 Şubat 2019
EKMEK
903 Okunma.
08 Temmuz 2016
SURİYELİLERİ İSTEMİYORUZ!
3041 Okunma.
29 Haziran 2016
RAMAZAN'IN BİZE KAZANDIRDIKLARI
1607 Okunma.
03 Haziran 2016
Savaşın çocukları, Yine Suriye, yine acı...
1800 Okunma.
18 Aralık 2015
SUYUN ÇOCUKLARI
2144 Okunma.
10 Eylül 2015
UMUDA YOLCULUK
2297 Okunma.
25 Ağustos 2015
KAOS ORTAMI KİMİN İŞİNE YARIYOR?
2212 Okunma.
30 Mayıs 2015
KİME VE NİÇİN EVET?
2148 Okunma.
12 Mayıs 2015
KÂBE
2380 Okunma.
04 Mayıs 2015
SEÇİM VAATLERİ
2340 Okunma.
16 Nisan 2015
UMUT
2259 Okunma.
28 Şubat 2015
ENSAR OLMAK
2335 Okunma.
16 Şubat 2015
MİSAFİRLERİMİZİ HASTANELERİMİZDE AĞIRLAYABİLİYOR MUYUZ?
2075 Okunma.
Haber Yazılımı