Yazı Detayı
03 Haziran 2016 - Cuma 07:03 Bu yazı 2533 kez okundu
 
Savaşın çocukları, Yine Suriye, yine acı...
Ali AKBABA
ali.akbaba.85@hotmail.com
 
 

Suriye/Rakka'nın Maden ilçesinde Abdülaziz daha 10 yaşındayken, çocukluğunu doğru düzgün yaşayamadan, ayakları üzerinde yürüyüp doyasıya koşamadan, bisiklet sürmeye başlayamadan, topa bir kez bile olsa vuramadan, evlerine düşen 2 top mermisi neticesinde şarapnel parçaları vücudunun değişik yerlerine isabet etmesiyle birlikte ağır bir şeklide yaralandı. İlk müdahale, bulunduğu ilçenin sınırlı sağlık imkânlarıyla gerçekleşti.

Hayatın bütün zorluklarına katlanarak yine de hayata tutunmayı başardı Abdülaziz. Hastanede tam olarak tıbbi teçhizatın olmayışı, hijyenik bir ortamda ameliyat olmaması, yeterli miktarda sağlıkçının olmaması gibi olumsuzluklara rağmen Abdülaziz yine hayata tutundu.

Şu hayatın, zorlukların farkında olmadan belki tutundu hayata; annesiz, babasız olmakla birlikte bir de engelli biri oldu Abdülaziz. Çok farklı bir şeydir bu: Yetim, öksüz ve engelli olmak, daha sayayım mı? Daha onlarca acı ve zorlukların bir arada olduğu bir hayat.

Abdülaziz hayatın ne kadar zor olduğunu daha 10 yaşındayken iyice öğrendi.

Bu durumun farkında olan Abdülaziz, başkalarına yük oldukça hayat onun için çekilmez oluyor. Çocuk yaşta hem de...

Abdülaziz içinden geçirmiyor değil: Neden ben de diğer arkadaşlarım gibi koşamıyorum, oynayamıyorum, çocukluğumu yaşayamıyorum? Bunlara engel olan nedir? Ne adına bu zulümler yapılıyor?

Ne zaman bu zalimler bizim kanımıza doyacak, ne zamana kadar bizi öldürmeye ve sakat bırakmaya davam edecekler? Bilmiyorum, zalim Esed, Rusya, İran ve koalisyon güçler kana doymayacaklar mı? Bu kadar canın gitmesi ve bu kadar insanın engelli kalması, kimseleri ayağa kaldırmatacak mı? Biz kimsenin umurunda değil miyiz?

Abdülaziz'in zihninde kocaman kocaman cevap bekleyen sorular var. Kendi adına ve bütün mazlumların adına yanıt bekleyen sorular.

Abdülaziz üç ay önce bir şekilde Türkiye'ye getirildi. Kardeşliğin sıcaklığını, dostça bir yardım elini esirgemediler kardeşleri. Şimdi Abdülaziz'in ihmal edilip geciktirilmiş fizik tedavisi ve rehabilitasyon hizmeti AID Suriye Yaşam Merkez tarafından verilmektedir.

Hayatta, bir ihtayaç sahibinin elinden tutma mutluluğunu yaşadık. Bu ne şahane bir mutluluk!

Bu mutluluğu herkesin yaşaması gerektiğini düşünüyorum ve herkesin bunu yaşamasını temenni ediyorum.

 
Etiketler: Savaşın, çocukları, Yine, Suriye, yine, acı,
Yorumlar
Yazarın Diğer Yazıları
09 Aralık 2021
KAÇAKÇILIK
280 Okunma.
16 Kasım 2021
SUNİ SINIRLAR
452 Okunma.
29 Ekim 2021
İYİ İNSANLAR VE KÖTÜ İNSANLAR
466 Okunma.
23 Eylül 2021
KİMSESİZLERİN KİMSESİ OLMAK
557 Okunma.
15 Eylül 2021
İNSAN VE DEĞERLER
434 Okunma.
11 Eylül 2021
İNSANIN DEĞERİ ÜZERİNE
451 Okunma.
08 Eylül 2021
BEYİN GÖÇÜ
448 Okunma.
27 Ağustos 2021
GENÇLİK
557 Okunma.
19 Ağustos 2021
MEDENİYET TECRÜBESİ
536 Okunma.
16 Kasım 2020
BÖLGECİLİK
895 Okunma.
13 Ekim 2020
BİR GÜN DOĞUMU
947 Okunma.
04 Eylül 2020
ACILAR PAYLAŞILARAK AZALIR
1071 Okunma.
30 Mart 2020
BİR SANATÇININ YAŞADIĞI ACILAR
1683 Okunma.
17 Şubat 2020
HALEPÇE VE HALEP
1468 Okunma.
16 Ocak 2020
YETİMLERE KARŞI SORUMLULUĞUMUZ
1117 Okunma.
03 Eylül 2019
ORTADOĞU’NUN ANALARI
2346 Okunma.
26 Ağustos 2019
SURİYELİLER BAĞLAMINDA EĞİTİMİN ÖNEMİ
1210 Okunma.
06 Mayıs 2019
RAMAZAN
1399 Okunma.
11 Şubat 2019
EKMEK
2127 Okunma.
08 Temmuz 2016
SURİYELİLERİ İSTEMİYORUZ!
3964 Okunma.
29 Haziran 2016
RAMAZAN'IN BİZE KAZANDIRDIKLARI
2594 Okunma.
18 Aralık 2015
SUYUN ÇOCUKLARI
3056 Okunma.
10 Eylül 2015
UMUDA YOLCULUK
3143 Okunma.
25 Ağustos 2015
KAOS ORTAMI KİMİN İŞİNE YARIYOR?
3337 Okunma.
30 Mayıs 2015
KİME VE NİÇİN EVET?
3028 Okunma.
12 Mayıs 2015
KÂBE
3156 Okunma.
04 Mayıs 2015
SEÇİM VAATLERİ
3192 Okunma.
16 Nisan 2015
UMUT
3520 Okunma.
28 Şubat 2015
ENSAR OLMAK
3257 Okunma.
16 Şubat 2015
MİSAFİRLERİMİZİ HASTANELERİMİZDE AĞIRLAYABİLİYOR MUYUZ?
2901 Okunma.
Haber Yazılımı